- 0 دیدگاه
اخبار و اطلاعیههای مهم را اول دریافت کن
بررسی تخصصی و مهندسی فاصله تیر برق بتنی در شبکه های توزیع فشار ضعیف و متوسط. راهنمای محاسبات فلش، انواع پایه ها و استاندارد های خطوط هوایی برای صنایع.
در جهان پیشرفته و صنعتی امروز، انرژی الکتریکی به عنوان خون در رگ های خطوط تولید و کارخانه ها جریان دارد. انتقال و توقف این انرژی حیاتی نیازمند زیرساخت های فیزیکی بسیار قدرتمند و مهندسی شده ای است. یکی از مهم ترین اجزای این زیرساخت ها در شبکه های توزیع هوایی، پایه ها یا تیر های نگهدارنده خطوط برق و فاصله تیر برق بتنی هستند.
طراحی دقیق و اجرای صحیح شبکه های توزیع، نه تنها از قطعی های ناخواسته برق جلوگیری می کند، بلکه ایمنی شهروندان و تجهیزات گران قیمت صنعتی را نیز تضمین می نماید. در این میان، مهندسان همواره با یک چالش اساسی روبرو هستند که نیازمند محاسبات پیچیده مکانیکی و الکتریکی است تا بتوانند پایداری شبکه را در برابر باد، طوفان و شرایط سخت جوی حفظ کنند.
شرکت مبین نیرو به عنوان یکی از پیشگامان و مراجع تخصصی در زمینه تامین تجهیزات برق صنعتی و اتوماسیون، همواره بر این باور است که داشتن دانش زیربنایی، شرط اول موفقیت در هر پروژه مهندسی است. ما در مجموعه مبین نیرو با درک عمیق از نیاز های کارخانه داران، مهندسان مشاور و پیمانکاران خطوط نیرو، تلاش می کنیم تا با ارائه مقالات تخصصی و تامین قطعات اورجینال، مسیر پیشرفت صنعت کشور را هموار سازیم.
اطلاعات تماس و دسترسی:
در این مقاله، ما قصد داریم تا تمام ابعاد، استاندارد ها و محاسبات مربوط به پایه ها و فاصله تیر برق بتنی را کالبد شکافی کنیم. با مطالعه این راهنما، شما به درک عمیقی از قوانین فیزیکی و الزامات توانیر در خصوص احداث شبکه های هوایی دست خواهید یافت.
پاسخ سریع و دقیق به جستجوی شما: فاصله تیر برق بتنی (که در اصطلاح مهندسی برق به آن اسپن یا Span گفته می شود) در شبکه های فشار ضعیف (400 ولت) معمولا بین 30 تا 40 متر در نظر گرفته می شود. در شبکه های فشار متوسط (20 کیلو ولت)، این فاصله استاندارد به 50 تا 80 متر افزایش می یابد. در شرایط خاص توپوگرافی و با استفاده از هادی های سبک تر و پایه های قدرتمند تر، این فاصله می تواند در خطوط فشار متوسط تا 100 متر نیز گسترش یابد. این اعداد بر اساس استاندارد های شرکت توانیر و با در نظر گرفتن حداکثر شکم دادن مجاز سیم (فلش) و حریم ایمنی خطوط تعیین شده اند.
مفهوم اسپن (Span) یکی از بنیادی ترین مفاهیم در طراحی خطوط انتقال و توزیع هوایی است. این فاصله مستقیما بر هزینه های احداث یک خط نیروی برق تاثیر می گذارد. اگر مهندس طراح این فاصله را بیش از حد کوتاه در نظر بگیرد، تعداد پایه های سیمانی، مقره ها، یراق آلات و در نتیجه هزینه های احداث و زمان اجرای پروژه به شدت افزایش می یابد. از سوی دیگر، اگر این فاصله بیش از حد استاندارد طولانی در نظر گرفته شود، خطرات بسیار بزرگی شبکه را تهدید خواهد کرد. افزایش فاصله به معنای افزایش وزن سیم معلق در بین دو پایه است که نیروی کشش افقی بسیار بالایی را به راس تیر وارد می کند.
در شبکه های توزیع شهری و روستایی، پایه های سیمانی به دلیل قیمت مناسب، طول عمر بالا و عدم نیاز به رنگ آمیزی و نگهداری مداوم، بیشترین کاربرد را در فاصله تیر برق بتنی دارند. این پایه ها باید بتوانند در برابر نیرو های ترکیبی ناشی از وزن هادی ها، فشار باد بر روی سطح سیم ها و پایه، و همچنین بار یخ زدگی در زمستان مقاومت کنند.
زمانی که فاصله تیر برق بتنی افزایش می یابد، پدیده ای به نام شکم دادن سیم یا فلش (Sag) بیشتر خود را نشان می دهد. افزایش فلش باعث می شود که سیم های برق به سطح زمین و یا سقف ساختمان ها نزدیک تر شوند که این امر می تواند منجر به نقض حریم الکتریکی و بروز حوادث ناگوار برق گرفتگی گردد.
علاوه بر ایمنی، طول اسپن بر رفتار مکانیکی کابل ها نیز اثر گذار است. در فواصل طولانی، باد می تواند باعث ایجاد پدیده گالوپینگ (Galloping) یا رقص سیم شود. این نوسانات با فرکانس پایین و دامنه بالا می توانند باعث برخورد فاز ها به یکدیگر و ایجاد اتصال کوتاه فاز به فاز شوند.
به همین دلیل است که شرکت های توزیع نیروی برق جداول استانداردی را تدوین کرده اند که مهندسان طراح موظف به رعایت آن ها هستند. این جداول بر اساس شرایط آب و هوایی مناطق مختلف کشور (منطقه سبک، متوسط و سنگین) دسته بندی شده اند. برای مثال، در یک منطقه کوهستانی با بارش برف سنگین، فاصله بین پایه ها باید نسبت به یک منطقه خشک و کویری کاهش یابد تا از شکستن پایه ها در اثر وزن یخ جلوگیری شود.
در پروژه های تامین برق کارخانه های بزرگ صنعتی، پیمانکاران باید این فواصل را در فاصله تیر برق بتنی به گونه ای محاسبه کنند که خط اختصاصی کارخانه بتواند پایداری بالایی داشته باشد. قطعی برق در اثر شکسته شدن یک پایه سیمانی می تواند ساعت ها خطوط تولید یک مجتمع پتروشیمی یا فولاد را متوقف کند. به همین جهت، محاسبات مربوط به کشش و فلش توسط نرم افزار های تخصصی مانند PLS-CADD انجام می گیرد تا امن ترین و بهینه ترین فاصله برای احداث خطوط به دست آید.
تعیین مقدار دقیق و نهایی برای فاصله بین دو پایه نگهدارنده شبکه هوایی در فاصله تیر برق بتنی یک عدد ثابت و تصادفی نیست. این عدد خروجی ده ها محاسبه پیچیده مکانیکی و محیطی است که مهندسان طراح باید با دقت آن ها را ارزیابی کنند. در این بخش از مقاله، به تفصیل تمامی پارامتر های فیزیکی و محیطی که بر این فاصله تاثیر می گذارند را بررسی خواهیم کرد تا شما به عنوان یک تکنسین یا کارفرما، با پیچیدگی های این حوزه بیشتر آشنا شوید.
اولین و مهم ترین عامل در تعیین فاصله بین پایه ها و فاصله تیر برق بتنی، اقلیم منطقه ای است که خط در آن احداث می شود. استاندارد های ملی و بین المللی، مناطق جغرافیایی را بر اساس شدت باد و میزان تشکیل یخ بر روی سیم ها به سه دسته اصلی تقسیم می کنند: منطقه سبک، منطقه متوسط و منطقه سنگین.
در منطقه سبک، فرض بر این است که سرعت باد ملایم بوده و هیچ گونه بار یخی بر روی سیم ها تشکیل نمی شود. در این مناطق می توان فاصله تیر برق بتنی را تا حد ممکن افزایش داد تا هزینه های احداث کاهش یابد. اما در منطقه سنگین، مهندس طراح باید فرض کند که لایه ای از یخ به ضخامت چندین میلی متر دور تا دور هادی را فرا گرفته است.
این لایه یخ نه تنها وزن سیم را به شدت افزایش می دهد، بلکه سطح مقطع سیم در برابر وزش باد را نیز بزرگ تر می کند که منجر به افزایش نمایی نیروی باد وارد بر پایه می شود. در چنین شرایطی، طراح مجبور است فاصله بین پایه ها را کاهش دهد تا از اعمال نیروی بیش از حد مجاز (Working Load) به راس پایه جلوگیری نماید.
هادی ها یا کابل های شبکه هوایی در انواع و اندازه های مختلفی تولید می شوند. در شبکه های توزیع فشار ضعیف، امروزه استفاده از کابل های خود نگهدار آلومینیومی (ABC Cables) بسیار رایج شده است. این کابل ها دارای روکش عایق هستند و به هم تابیده شده اند که وزن به نسبت بالایی دارند. در شبکه های فشار متوسط 20 کیلو ولت، از هادی های لخت آلومینیومی با مغزی فولادی (ACSR) استفاده می شود که در صنعت با نام حیواناتی نظیر مینک (Mink)، فاکس (Fox)، داگ (Dog) و هاینا (Hyena) شناخته می شوند.
هرچه سطح مقطع هادی بیشتر باشد، وزن آن در هر متر طول سنگین تر خواهد بود. یک هادی سنگین تر نیروی کششی بیشتری را به پایه ها وارد می کند و در نتیجه، برای حفظ ایمنی پایه، باید فاصله بین دو تیر کاهش یابد. برعکس، اگر از هادی های سبک مانند کابل فاکس استفاده شود، می توان طول اسپن را بیشتر در نظر گرفت. نوع هادی همچنین بر روی میزان کشش پذیری و تغییر طول آن در اثر گرما تاثیر دارد.
پایه های سیمانی در کارخانه ها با قدرت های متفاوتی ساخته می شوند که به آن نیروی کشش مجاز یا بار شکست (Breaking Load) می گویند. این پایه ها معمولا با اعداد 200، 400، 600، 800، 1000 و 1200 کیلو گرم (دکا نیوتن) در بازار شناخته می شوند. این عدد نشان می دهد که راس پایه تا چه میزان نیروی افقی را می تواند تحمل کند پیش از آنکه دچار ترک خوردگی و شکست شود.
اگر در طراحی یک خط هوایی، مهندس تصمیم بگیرد از پایه های با قدرت 400 کیلو گرم استفاده کند، فاصله بین پایه ها بسیار محدود تر از زمانی خواهد بود که از پایه های قدرتمند 800 کیلو گرمی استفاده می کند. پایه های قوی تر گران تر هستند، اما اجازه می دهند اسپن طولانی تر شده و تعداد کل پایه های مسیر کاهش یابد. این یک مسئله بهینه سازی اقتصادی است که مهندس طراح باید با استفاده از نرم افزار های مهندسی، نقطه سر به سر هزینه ها را پیدا کند تا اقتصادی ترین حالت ممکن برای احداث خط به دست آید.
یکی دیگر از محدودیت های اصلی در افزایش فاصله تیر برق بتنی، بحث رعایت حریم است. سیم های برق بدون روکش در خطوط فشار متوسط، دارای میدان های الکترومغناطیسی قدرتمندی هستند و اگر به ساختمان ها، درختان، جاده ها یا خطوط مخابراتی بیش از حد نزدیک شوند، خطر تخلیه الکتریکی و آرک زدن وجود دارد.
وقتی فاصله بین دو پایه زیاد می شود، سیم در وسط دهانه بیشتر شکم می دهد. این شکم دادن باعث می شود که ارتفاع سیم از سطح زمین کاهش یابد. اگر یک کامیون یا ماشین آلات کشاورزی از زیر این خط عبور کند، ممکن است با خط برخورد کرده و فاجعه بیافریند. استاندارد های جهانی نظیر استاندارد های انجمن مهندسان برق و الکترونیک به صورت صریح حداقل فواصل مجاز از سطح زمین، جاده ها و ساختمان ها را مشخص کرده اند.
برای دسترسی به مقالات و استاندارد های معتبر جهانی در این زمینه می توانید به پایگاه رسمی IEEE مراجعه نمایید. بنابراین طراحان مجبورند فاصله پایه ها را طوری انتخاب کنند که حتی در گرم ترین روز های سال (که سیم ها بیشترین انبساط را دارند)، ارتفاع سیم از سطح زمین در وسط اسپن، از حد مجاز کمتر نشود.
برای احداث خطوط نیروی برق، انواع مختلفی از پایه ها طراحی و تولید شده اند. در کشور ما ایران، دو نوع پایه سیمانی بیشترین کاربرد را در شبکه های توزیع دارند: پایه های سیمانی چهار گوش (H شکل) و پایه های سیمانی گرد پیش تنیده (Spun Concrete Poles). ساختار فیزیکی و روش ساخت هر یک از این پایه ها مستقیما بر قدرت تحمل آن ها و در نتیجه بر فاصله تیر برق بتنی تاثیر گذار است.
این پایه ها قدیمی ترین و رایج ترین نوع پایه در شبکه های توزیع ایران هستند. ساختار آن ها به صورت یک مقطع H شکل است و از میلگرد های فولادی طولی و خاموت های عرضی تشکیل شده اند که بتن در قالب های مخصوص روی آن ها ریخته می شود. این پایه ها معمولا در طول های 9 متر، 12 متر و 15 متر تولید می شوند.
از نظر مکانیکی، پایه های H شکل در یک جهت (جهت عرضی) دارای مقاومت بسیار بالایی هستند اما در جهت دیگر ضعیف تر عمل می کنند. به همین دلیل، در زمان نصب باید دقت شود که جهت قوی پایه عمود بر امتداد خط و در جهت وزش باد غالب قرار گیرد. وزن این پایه ها به نسبت سنگین است و حمل و نقل آن ها در مسیر های کوهستانی چالش برانگیز است. قدرت تحمل این پایه ها معمولا محدود به 400 تا 800 کیلو گرم است که این موضوع باعث می شود در خطوط با هادی های سنگین، فاصله بین پایه ها به 40 تا 50 متر محدود شود تا ایمنی شبکه تضمین گردد.
این نسل جدید از پایه های سیمانی، تحولی در صنعت توزیع برق و فاصله تیر برق بتنی ایجاد کرده اند. در تولید این پایه ها از تکنولوژی بتن پیش تنیده (Pre-stressed Concrete) استفاده می شود. در این روش، وایر های فولادی مخصوصی در قالب کشیده می شوند و سپس بتن ریزی انجام می گیرد. پس از آن، قالب با سرعت بسیار بالایی حول محور خود می چرخد (گریز از مرکز) که این کار باعث متراکم شدن فوق العاده بتن و ایجاد یک فضای تو خالی در مرکز پایه می شود.
پایه های گرد پیش تنیده به دلیل تو خالی بودن، وزن بسیار سبک تری نسبت به مدل های چهار گوش دارند که این موضوع هزینه های حمل و نصب را به شدت کاهش می دهد. مهم تر از همه، این پایه ها در تمامی جهات (360 درجه) دارای مقاومت خمشی یکسانی هستند و به دلیل تراکم بالای بتن، در برابر نفوذ رطوبت و خوردگی میلگرد ها بسیار مقاوم اند. قدرت این پایه ها می تواند به راحتی به 1000 تا 1200 کیلو گرم برسد.
استفاده از پایه های پیش تنیده به مهندسان این امکان را می دهد که فاصله تیر برق بتنی را تا حد قابل توجهی افزایش دهند. در برخی از پروژه های خطوط فشار متوسط خارج از شهر، با استفاده از پایه های گرد 15 متری با قدرت 1000 کیلو گرم، مهندسان توانسته اند فواصل اسپن را به بیش از 90 تا 100 متر برسانند. این امر سرعت احداث خط اختصاصی برای کارخانه های صنعتی تازه تاسیس را به شدت بالا برده و هزینه های کارفرما را تعدیل می کند.
ارتفاع پایه یکی دیگر از پارامتر های کلیدی است. پایه های 9 متری معمولا برای شبکه های فشار ضعیف 400 ولت (داخل شهر ها و روستا ها) استفاده می شوند. پایه های 12 متری مختص شبکه های فشار متوسط 20 کیلو ولت هستند. پایه های 15 متری نیز برای مکان هایی استفاده می شوند که نیاز به عبور از روی جاده های اصلی، رودخانه ها و یا موانع فیزیکی بلند وجود دارد.
قانون کلی در نصب پایه های سیمانی این است که حدود یک ششم از طول کل پایه (به علاوه حدود 60 سانتی متر در برخی استاندارد ها) باید در داخل زمین دفن شود. به عنوان مثال، یک پایه 12 متری باید حدود 2 تا 2.5 متر در داخل زمین قرار گیرد. این عمق دفن باعث ایجاد گشتاور مقاوم در برابر نیرو های واژگون کننده می شود. اگر فاصله بین پایه ها زیاد شود، فلش کابل بیشتر می شود و برای حفظ حریم ایمنی از سطح زمین، طراح مجبور است از پایه های بلند تر (مثلا 15 متری به جای 12 متری) استفاده کند که این خود هزینه های پروژه را تغییر می دهد.
برای درک علمی و عمیق اینکه چرا نمی توان فاصله تیر برق بتنی را به دلخواه افزایش داد، باید با معادلات مکانیکی حاکم بر یک هادی معلق در هوا آشنا شویم. کابلی که بین دو پایه آویزان است، تحت تاثیر نیروی جاذبه زمین، یک منحنی ریاضی به نام زنجیر واره (Catenary) را تشکیل می دهد. اما برای فواصل نسبتا کوتاه در شبکه های توزیع، این منحنی را می توان با دقت بسیار خوبی به صورت یک سهمی (Parabola) تقریب زد.
مقدار شکم دادن سیم در وسط دهانه با حرف S نشان داده می شود. معادله ساده شده برای محاسبه فلش در شرایط هوای ساکن به صورت زیر است:
$$S = \frac{W \cdot L^2}{8 \cdot T}$$
در این فرمول مهندسی:
با نگاهی دقیق به این فرمول متوجه می شویم که فلش کابل با مجذور طول اسپن ($L^2$) رابطه مستقیم دارد. این یک یافته بسیار حیاتی است. به این معنا که اگر شما فاصله تیر برق بتنی را تنها دو برابر کنید، میزان شکم دادن کابل چهار برابر خواهد شد! این افزایش شدید در مقدار فلش باعث می شود که کابل به سرعت به زمین نزدیک شود و از حریم مجاز عبور کند.
برای جبران این شکم دادن شدید، طراح دو راه حل دارد:
یک چالش بزرگ دیگر در تعیین فاصله بین پایه ها و فاصله تیر برق بتنی، خاصیت متالورژیکی آلومینیوم است. کابل های آلومینیومی تحت کشش مداوم در طول زمان (معمولا 10 سال اول)، دچار یک تغییر طول پلاستیک و دائمی می شوند که به آن پدیده خزش می گویند. این پدیده باعث می شود کابل ها به مرور زمان کش آمده و فلش آن ها افزایش یابد.
مهندسان طراح باید در محاسبات خود این تغییر طول را در دمای حداکثر تابستان (مثلا 75 درجه سانتی گراد برای کابل) پیش بینی کنند تا در سال های آینده شبکه دچار نقض حریم نگردد. تمامی این پیچیدگی ها نشان می دهد که احداث شبکه توزیع، کاری کاملا علمی و مبتنی بر استاندارد های دقیق مهندسی است.
پس از آنکه انرژی الکتریکی از طریق شبکه های هوایی با رعایت دقیق فاصله تیر برق بتنی و محاسبات فلش به درب کارخانه یا مجتمع صنعتی رسید، وارد فاز جدیدی از سیستم های توزیع و کنترل می شود. خطوط 20 کیلو ولت هوایی ابتدا وارد پست های ترانسفورماتور می شوند تا ولتاژ آن ها به 400 ولت کاربردی برای ماشین آلات کاهش یابد. از این نقطه به بعد، پای تجهیزات پیشرفته اتوماسیون و تابلو های برق صنعتی به میان می آید. شرکت مبین نیرو به عنوان یک تامین کننده جامع، تمامی نیاز های این بخش از زنجیره انرژی را با قطعات اورجینال پوشش می دهد.
خروجی ترانسفورماتور ها از طریق کابل های زمینی قدرتمند وارد تابلو های اصلی توزیع (Main Distribution Board) کارخانه می شود. مونتاژ اصولی و استاندارد این تابلو ها برای حفظ پایداری انرژی در کل کارخانه الزامی است. شما می توانید برای آشنایی کامل با اصول و استاندارد های مونتاژ این باکس های فلزی حساس، به مقاله مونتاژ تابلو برق در وب سایت مبین نیرو مراجعه کنید. در این تابلو ها، شینه کشی های مسی و استفاده از کلید های اتوماتیک کمپکت و هوایی برند های معتبری نظیر اشنایدر، وظیفه توزیع ایمن جریان به سمت بخش های مختلف سالن تولید را بر عهده دارند.
در محیط های صنعتی مرطوب یا پر خطر، نشت جریان الکتریکی به بدنه دستگاه های فلزی می تواند خطرات جانی بسیار جدی برای اپراتور ها به همراه داشته باشد. شبکه هوایی بیرون کارخانه دارای ارتینگ مخصوص به خود است، اما در داخل سالن، مهندسان ملزم به استفاده از سیستم های حفاظتی پیشرفته تری هستند.
نصب قطعاتی مانند رله های جریان باقیمانده (RCD) یا همان کلید های محافظ جان در تابلو های فرعی یک الزام قانونی است. برای درک بهتر مکانیسم عمل این تجهیزات و انتخاب مدل مناسب برای تابلو های خود، پیشنهاد می کنیم راهنمای انواع کلید محافظ جان را مطالعه فرمایید. این کلید ها با اندازه گیری اختلاف جریان رفت و برگشت، در کسری از ثانیه برق را قطع کرده و از شوک الکتریکی مرگبار جلوگیری می کنند.
بیش از هفتاد درصد انرژی برق وارد شده به یک کارخانه، توسط الکتروموتور ها مصرف می شود. روشن کردن مستقیم یک موتور بزرگ می تواند باعث افت ولتاژ شدید در کل شبکه کارخانه شده و حتی به ترانسفورماتور نصب شده در زیر پایه های بتنی فشار وارد کند. برای جلوگیری از این جریان هجومی مخرب، مهندسان از تجهیزات راه انداز هوشمند استفاده می کنند. اگر نیاز به کنترل سرعت موتور ندارید و فقط می خواهید استارت و استاپ نرمی داشته باشید، استفاده از یک راه انداز نرم بهترین گزینه است. برای آشنایی با عملکرد این دستگاه می توانید مطلب سافت استارتر چیست را بررسی نمایید.
در مواردی که کنترل دقیق دور موتور، کاهش مصرف انرژی و تنظیم گشتاور در فرآیند های پیچیده ای مانند میکسر ها یا نوار نقاله ها الزامی است، درایو های فرکانس متغیر به کار گرفته می شوند. مطالعه مقاله اینورتر چیست و چه کاربردی دارد به شما کمک می کند تا با تکنولوژی های نوین کنترل سرعت آشنا شوید. مبین نیرو با تامین با کیفیت ترین درایو های برند تکو و اشنایدر، ضامن حرکت روان چرخ های صنعت شماست.
در کنار تمامی تجهیزات مدرن، حفاظت پایه ای از سیم پیچ موتور ها در برابر گرم شدن بیش از حد، توسط قطعات مکانیکی قابل اعتمادی انجام می شود. رله های حرارتی اضافه بار یکی از قدیمی ترین و مطمئن ترین روش ها برای این کار هستند. برای آشنایی با انواع و کاربرد این قطعات، مراجعه به بخش بی متال یا رله حرارتی اشنایدر الکتریک اطلاعات ارزشمندی را در اختیار شما قرار می دهد. همچنین برای طراحان تابلو برق، یادگیری نحوه سیم کشی دقیق و مدار فرمان کنتاکتور و بیمتال یک ضرورت است تا در صورت بروز اضافه بار، کنتاکتور بلافاصله مسیر قدرت را قطع نماید.
در سطوح بالاتر، تمامی این اطلاعات خطایی می تواند به یک کنترلر مرکزی منطقی ارسال شود. درک مفهوم پی ال سی چیست و چگونه می تواند خطوط تولید را به صورت یکپارچه مدیریت کند، گام نهایی در رسیدن به یک کارخانه کاملا هوشمند و اتوماتیک است.
در کوچه ها و مناطق مسکونی که شبکه از نوع فشار ضعیف 400 ولت با کابل خودنگهدار است، این فاصله معمولا بین 30 تا 40 متر در نظر گرفته می شود تا انشعابات منازل (کابل های سرویس) به راحتی قابل اجرا باشند.
بله، اما این کار نیازمند طراحی خاص (Special Span) است. باید از پایه های فوق سنگین، هادی های پر ظرفیت با مقاومت کششی بالا، و یراق آلات ویژه استفاده کرد و فلش سیم نیز با دقت مضاعفی محاسبه گردد تا حریم ها نقض نشوند.
عدد 400 نشان دهنده بار شکست یا نیروی کشش مجاز افقی است. یعنی اگر نیرویی معادل 400 کیلو گرم (حدود 4000 نیوتن) به راس این پایه وارد شود، پایه دچار ترک خوردگی و شکست ساختاری خواهد شد.
پایه های گرد پیش تنیده وزن بسیار کمتری نسبت به پایه های چهار گوش (H شکل) دارند که حمل و نقل آن ها را در جاده های صعب العبور کوهستانی بسیار آسان تر و کم هزینه تر می کند.
فلش سیم در تابستان به دلیل انبساط حرارتی فلز آلومینیوم به حداکثر مقدار خود می رسد. محاسبات حریم ایمنی همیشه بر اساس حداکثر دمای هادی در گرم ترین روز سال (مثلا 75 درجه سانتی گراد) انجام می شود.
بله، به شدت. فشار باد به صورت جانبی به کابل ها نیرو وارد می کند. هرچه طول اسپن بیشتر باشد، سطح بادگیر کابل بزرگتر شده و نیروی واژگونی بیشتری به راس پایه بتنی اعمال می گردد.
طبق استاندارد های توانیر، فرمول عمومی برای عمق چالِ پایه برابر با 10 درصد طول پایه به علاوه 60 سانتی متر است. بنابراین برای یک پایه 12 متری، عمق چاله باید حدود 1.8 تا 2 متر باشد تا پایداری پایه حفظ شود.
گالوپینگ نوسانات شدید و با دامنه بالای کابل ها در اثر وزش باد های ملایم بر روی کابل های یخ زده است. در فواصل طولانی (اسپن های بلند)، این نوسانات می توانند بسیار مخرب باشند و باعث اتصال فاز ها به یکدیگر شوند.
کابل های خودنگهدار به دلیل داشتن عایق ضخیم از جنس پلی اتیلن کراس لینک شده (XLPE) و تابیده شدن چند رشته به هم، وزن بسیار بیشتری در هر متر طول نسبت به سیم های لخت مسی یا آلومینیومی دارند که باعث افزایش نیروی کشش می شود.
تمرکز اصلی شرکت مبین نیرو بر روی تامین تجهیزات اتوماسیون، اینورتر ها، پی ال سی ها و تجهیزات داخل تابلو های برق صنعتی (LV و MV) برند های معتبر است تا سیستم های داخلی کارخانه ها به بهترین شکل مجهز گردند.
همان طور که در این مقاله بسیار جامع بررسی کردیم، احداث خطوط توزیع برق و تعیین دقیق فاصله تیر برق بتنی، نیازمند دانش عمیق فیزیکی، درک متالورژی کابل ها و شناخت شرایط اقلیمی است. رعایت این استاندارد ها نه تنها تضمین کننده ایمنی شهروندان و شبکه برق است، بلکه از تحمیل هزینه های سرسام آور بازسازی در اثر حوادث جوی جلوگیری می کند. انرژی الکتریکی پس از عبور از این شبکه های پیچیده هوایی، نیازمند مدیریت هوشمندانه ای در داخل کارخانه است تا چرخ های تولید با بالاترین راندمان به حرکت درآیند.
شرکت مبین نیرو با افتخار در کنار صنعتگران و مهندسان عزیز ایستاده است تا با تامین اورجینال ترین تجهیزات کنترل، حفاظت و اتوماسیون از معتبر ترین برند های جهانی، دغدغه های شما را در خصوص کیفیت قطعات تابلو های برق به حداقل برساند. اعتماد شما، سرمایه ماست و ما متعهد هستیم تا با ارائه مشاوره های فنی و مهندسی، شما را در انتخاب بهترین راهکار های صنعتی یاری دهیم.
آیا تمایل دارید برای پروژه جاری خود، یک چک لیست اختصاصی از تنظیمات بهینه اینورتر متناسب با نوع بار تان توسط تیم فنی مبین نیرو دریافت کنید؟
اطلاعات تماس شرکت مبین نیرو رای:
